مقدمه (اهمیت پرسلان و نصب اصولی)

• معرفی پرسلان و فرقش با سرامیک معمولی

• چرا جذب آب صفر هم مزیت حساب می‌شه و هم دردسر

• توضیح اینکه چرا روش‌های سنتی جواب نمی‌ده

روش اول: نصب با دوغاب (ملات ماسه و سیمان)

• تاریخچه استفاده (روش قدیمی)

• ترکیب ملات (نسبت ماسه و سیمان، آب)

• چرا پرسلان با دوغاب مشکل داره؟

  • توضیح علمی: دوغاب برای چسبندگی نیاز به مکش آب داره → پرسلان چون متراکم و نفوذناپذیره، مکشی انجام نمی‌ده.

  • نتیجه: ملات خشک می‌شه ولی به پرسلان قفل نمی‌شه → لق شدن و افتادن.

• مزایا (برای کاشی قدیمی):

               ارزونی، در دسترس بودن، بی‌نیاز از ابزار خاص.

• معایب (برای پرسلان):

  • چسبندگی صفر

  • ریسک جداشدن در نما

  • ضعف در برابر یخ‌زدگی و زلزله

  • نشست ملات → تاب برداشتن تایل

• ✍️ نتیجه: روش دوغاب برای پرسلان رد می‌شه.

روش دوم: نصب با چسب پرسلان (پایه سیمانی یا پلیمری)

• ترکیب چسب پرسلان: سیمان پرتلند + فیلرهای معدنی + پلیمرهای اصلاح‌کننده → ایجاد چسبندگی شیمیایی.

• ویژگی‌های کلیدی:

  • قدرت چسبندگی بالا حتی روی سطوح غیرجاذب مثل پرسلان

  • مقاومت در برابر رطوبت و حرارت

  • انعطاف‌پذیری (جلوی ترک خوردن رو می‌گیره)

• نکات اجرایی:

  • زیرسازی باید کاملاً صاف، تمیز و عاری از گرد و خاک باشه

  • ضخامت چسب یکنواخت (معمولاً ۳ تا ۵ میلی‌متر)

  • استفاده از لیسه شانه‌ای برای پخش یکنواخت چسب

  • برای تایل‌های بزرگ → حتماً back buttering پشت تایل

• مزایا:

  • نصب سریع‌تر و تمیزتر

  • دوام و مقاومت بالا

  • استاندارد جهانی برای پرسلان

• معایب:

  • هزینه بالاتر از ملات

  • نیاز به رعایت دقیق دستورالعمل (اگه اصول رعایت نشه، تایل جدا می‌شه)

• ✍️ نتیجه: بهترین روش برای داخلی‌ها (کف، دیوار، سرویس‌ها).

روش سوم: نصب با اسکوپ مکانیکی (Mechanical Fixing)

• تعریف: اسکوپ یه اتصال مکانیکیه (قطعه فلزی، قلاب، پروانه‌ای و …) که تایل رو به سازه یا ملات پشتش قفل می‌کنه.

• کاربرد: مخصوصاً برای پرسلان‌های بزرگ در نمای خارجی.

• چرا ضروریه؟  چون وزن پرسلان بالاست، جذب آب صفره، چسب به تنهایی کافی نیست → اسکوپ مثل کمربند ایمنی عمل می‌کنه.

• انواع اسکوپ:

  • ساده (قلاب فلزی ساده)

  • پروانه‌ای (فیکس قوی‌تر در نما)

  • پشت‌برش خورده (شیاری در پشت تایل ایجاد می‌شه و اسکوپ داخلش قرار می‌گیره)

• مزایا:

  • امنیت خیلی بالا

  • حتی اگه چسب ضعیف باشه، تایل نمی‌افته

  • مقاوم در برابر زلزله و تغییرات دمایی

• معایب:

  • هزینه بالاتر

  • اجرای زمان‌برتر

  • نیاز به استادکار حرفه‌ای

• ✍️ نتیجه: برای نماهای خارجی پرسلان بهترین و ایمن‌ترین روش.

روش چهارم: لیسه‌کشی پشت سرامیک (Back Buttering)

• تعریف: مالیدن یک لایه چسب با لیسه شانه‌ای روی پشت تایل قبل از نصب.

• چرا مهمه برای پرسلان؟

  • چون پرسلان جذب آب نداره، باید حتماً پشتش پوشش یکنواخت ایجاد بشه تا هیچ حفره هوایی نمونه.

  • اگه هوا بین تایل و زیرکار بمونه → در آینده باعث شکستگی یا صدای “خالی” می‌شه.

• نکات اجرایی:

  • استفاده از لیسه دندانه‌دار (معمولاً ۱۰×۱۰ میلی‌متر برای پرسلان بزرگ)

  • ترکیب با چسب روی سطح (دوطرفه‌کاری) → قدرت چسبندگی ۲ برابر می‌شه

• مزایا:

  • افزایش فوق‌العاده قدرت چسبندگی

  • جلوگیری از شکستگی در اثر فشار یا ضربه

  • افزایش دوام و عمر مفید تایل

• معایب:

  • زمان‌برتر از نصب ساده

  • نیاز به دقت و تجربه استادکار

• ✍️ نتیجه: تکنیک اجباری برای پرسلان‌های بزرگ و نما.

روش‌های جهانی نصب پرسلان

• اروپا:

  • الزام استفاده از چسب پرسلان پلیمری مطابق EN 12004

  • استفاده اجباری از Back Buttering برای تایل‌های بزرگ‌تر از ۳۰×۶۰

• آمریکا:

  • استفاده از ملات‌های مخصوص Large Format Tile Mortar

  • ترکیب سیستم‌های مکانیکی (Clip & Rail Systems) برای نما

• ایران و خاورمیانه:

  • بیشتر استفاده از چسب پرسلان + اسکوپ در نما

  • بعضی پروژه‌های لوکس با سیستم خشک (Dry Fixing) اجرا می‌شن

• چین و ژاپن:

  • سیستم‌های صنعتی پیش‌ساخته

  • کنترل کیفی دقیق روی هر لایه نصب

🏁 جمع‌بندی نهایی

• دوغاب: برای پرسلان کلاً رد ❌

• چسب پرسلان: بهترین انتخاب برای داخل خونه (کف، دیوار) ✅

• اسکوپ مکانیکی: ضروری برای نماهای خارجی و تایل‌های بزرگ ✅

• Back Buttering: مکمل الزامی برای اجرای درست پرسلان ✅

👉 پس بهترین روش برای نمای خارجی پرسلان = ترکیب چسب پرسلان + اسکوپ + لیسه‌کشی پشت.
👉 بهترین روش برای فضای داخلی پرسلان = چسب پرسلان + Back Buttering.